De mooiste verborgen regio's in Europa voor een vakantiehuisje

Waarom ik steeds vaker voor onbekende regio's kies

Drie jaar geleden zat ik op Santorini in een restaurant. Tafeltje met zeezicht, zonsondergang, het hele plaatje. Alleen stonden er nog 47 andere mensen met hun telefoon hetzelfde moment vast te leggen. De rekening was 85 euro voor twee pasta's en een fles huiswijn. En het eten was middelmatig.

Dat was het moment dat ik dacht: dit moet anders. Niet dat populaire bestemmingen slecht zijn, maar ze zijn zo populair geworden dat de magie er een beetje af is. De prijzen gaan omhoog, de kwaliteit omlaag, en je zit constant tussen andere toeristen die precies dezelfde ervaring willen.

Sindsdien zoek ik bewust naar regio's die nog niet op de radar staan van de grote massa. En eerlijk? Ik heb er geen seconde spijt van gehad. De vakantiehuizen zijn 30 tot 50 procent goedkoper, het eten is beter, en je hebt het gevoel dat je echt ergens bent. Niet in een toeristisch decor. Dit zijn mijn zes favoriete verborgen regio's.

De Alentejo, Portugal

Ik was eerlijk gezegd een beetje sceptisch over de Alentejo. Weer een Portugese regio die 'the next big thing' zou zijn. Maar toen ik er vorig voorjaar een week zat, snapte ik het meteen. Lege stranden, een fles wijn voor vier euro, en dorpjes waar de tijd echt stilstaat.

Ik huurde een gerenoveerde boerderij net buiten Evora. Privezwembad, olijfbomen in de tuin, stilte. Echt stilte. 's Ochtends reed ik naar de kust, naar de Rota Vicentina. Dat is een kustlijn waar je kilometers kunt wandelen zonder een ander mens tegen te komen. Het water is fris, de kliffen zijn spectaculair, en als je geluk hebt zie je dolfijnen.

Wat je moet weten: huur een auto, want openbaar vervoer is er nauwelijks. Ga naar een wijnhuis rond Evora, het is er verrassend goed en spotgoedkoop. En bestel overal de acorda alentejana, een broodsoep met knoflook en koriander die klinkt als niks bijzonders maar verslavend lekker is. Beste periode: april tot oktober. In de zomer wordt het heet, maar als je huis een zwembad heeft is dat prima te doen.

Istrie, Kroatie

Kroatie kennen de meeste mensen van Dubrovnik en Split. Druk, duur, en vol cruiseschiptoeristen. Istrie, het schiereiland in het noorden, is een compleet andere wereld. Denk aan heuveldorpjes als Motovun en Groznjan, met stenen huizen, smalle steegjes en uitzichten waar je stil van wordt. Maar dan met truffels. Overal truffels.

Ik deed een truffelzoektocht in de bossen rond Motovun. Met een gids en zijn hond, die binnen tien minuten de eerste truffel had gevonden. Daarna lunch in het dorp, met pasta en verse truffel erbij. Dat kostte 15 euro. In een fancy restaurant in Amsterdam betaal je daar makkelijk het tienvoudige voor.

Mijn tip: zoek een stenen landhuis in het binnenland met privezwembad. Dat vind je hier al vanaf 80 euro per nacht in het hoogseizoen. Bij Dubrovnik betaal je het dubbele voor iets vergelijkbaars. De kust bij Rovinj is prachtig voor een dagje strand, maar het binnenland is waar de echte magie zit. Beste periode: mei tot september. De truffeljacht begint in september en loopt door tot december.

De Ardeche, Frankrijk

De Provence is prachtig maar inmiddels ook duur en druk. De Ardeche, net ten noorden, is als de Provence maar dan met minder toeristen en meer avontuur. De Gorges de l'Ardeche is een dertig kilometer lange kloof waar je doorheen kunt kajakken. Ik deed dat vorige zomer en het was een van de mooiste dingen die ik ooit heb gedaan. Turquoise water, steile rotswanden, en af en toe een strand waar je kunt stoppen voor een duik.

Na het kajakken reed ik naar het dorpje Balazuc. Dat is zo'n dorp dat aan een klif hangt en eruitziet als een schilderij. Daar vond ik een restaurant waar de eigenaar zelf kookte. Geen menukaart, je at wat hij die dag had gemaakt. Het was een lamsstoofpot met kruiden uit zijn eigen tuin, en het was sensationeel. Dat soort ervaringen krijg je niet in Nice.

Een vakantiehuis in de Ardeche is vaak een mas, een traditionele stenen boerderij. Met zwembad en uitzicht, voor een fractie van wat je in de Luberon betaalt. Perfecte gezinsbestemming met al die kajakmogelijkheden, canyoning en klimmen. Mei tot september is de beste periode, met juli en augustus het warmst.

Asturie, Noord-Spanje

Als ik mensen vertel over Asturie, kijken ze me vaak blanco aan. Waar ligt dat? Is dat in Spanje? Ja, het is in Spanje. En het is spectaculair. Een groene, bergachtige kuststreek in het noorden die totaal anders is dan het Spanje dat je kent. Geen droge vlaktes of betonnen toeristen resorts. Wel dramatische kliffen, smaragdgroene valleien, en vissersdorpjes waar je de lekkerste zeevruchten van je leven eet.

Ik was er vorige herfst en het regende twee van de zeven dagen. Maar dat maakte het landschap alleen maar groener en mooier. De rest van de week zat ik op terrassen in de zon, at ik de beste fabada asturiana (een rijke bonenstoofpot) van mijn leven, en dronk ik sidra in een lokale bar. Sidra wordt hier op een bijzondere manier geschonken: van grote hoogte in je glas gegoten, zodat het schuimt. Het is een heel ritueel en iedereen doet mee.

Niemand die ik ken is er ooit geweest. Dat is precies waarom ik er zo van hield. Vakantiehuizen hier zijn vaak casas rurales met uitzicht op de bergen of de zee. En de prijzen? Belachelijk laag voor wat je krijgt. Ga tussen juni en september, want dan is het weer het aangenaamst. Regen is altijd mogelijk, maar dat hoort erbij.

Le Marche, Italie

Iedereen wil naar Toscane. Snap ik. Maar iedereen wil naar Toscane, en dat merk je. Zeker in het hoogseizoen zijn de dorpjes rond Siena en Florence overspoeld met toeristen en zijn de prijzen flink opgelopen. Le Marche, aan de andere kant van de Apennijnen, heeft alles wat Toscane heeft. Heuvels met cipressen, middeleeuwse stadjes, pasta, wijn, olijfolie. Maar dan zonder de menigte.

Ik bracht er een week door afgelopen september en het was perfectie. Ik bezocht Urbino, een UNESCO-stad die voelt als een openluchtmuseum. Ik at de beste olive ascolane (gevulde gefrituurde olijven) in Ascoli Piceno. En ik wandelde in het nationaal park Monti Sibillini, waar je 's ochtends in de bergen loopt en 's middags aan de Adriatische kust op het strand ligt.

Mijn vakantiehuis was een gerestaureerde casa colonica met zwembad en olijfgaard. Ik betaalde er zo'n 40 procent minder voor dan ik voor iets vergelijkbaars in Toscane had betaald. September is de ideale maand: warm, rustig, en overal oogstfeesten met gratis proeverijen.

De Peloponnesos, Griekenland

Griekenland is voor de meeste mensen gelijk aan eilanden. Maar het vasteland, en dan vooral de Peloponnesos, is minstens zo mooi. En veel makkelijker te bereiken. Geen dure ferrytickets, geen afhankelijkheid van bootschema's. Je landt in Athene, huurt een auto, en na twee uur rij je door een landschap van olijfgaarden, bergpassen en antieke ruines.

Ik was er vorig najaar en bezocht Epidaurus, Olympia en Mycene. Zonder rijen, zonder geduw. Bij Epidaurus stond ik bijna alleen in het theater. Als je daar in het midden gaat staan en iets fluistert, kun je het tot bovenaan horen. Kippenvel.

Mijn favoriete plek was de regio Mani, helemaal in het zuiden. Wild, rotsachtig, met stenen torenhuizen en stranden waar je soms alleen bent. Ik vond er een baai waar het water zo helder was dat ik vissen kon zien zwemmen op vijf meter diepte. Het eten is er eenvoudig en heerlijk: verse vis, horta (wildgeplukte groenten), lokale olijfolie. Geen Michelin-sterren, gewoon goed eten. Ga in april, mei, juni of september, oktober. De zomer is te heet als je ook wilt wandelen.

Zo vind je een vakantiehuisje in deze regio's

Een vakantiehuis boeken in een minder bekende regio vraagt soms wat meer zoekwerk. Het aanbod is kleiner en de beste huizen zijn snel weg. Maar met een paar slimme stappen vind je altijd iets moois.

• Boek vroeg voor het hoogseizoen. Ik begin meestal in januari al te zoeken voor de zomer. De mooiste huizen in deze regio's zijn vaak uniek en er is er maar een van.
• Kijk verder dan de grote platforms. Lokale verhuurders hebben vaak de leukste huizen. Google in de taal van het land en je vindt pareltjes die niet op Booking staan.
• Huur altijd een auto. In al deze regio's is openbaar vervoer beperkt. Met een auto ontdek je plekken die niet in de reisgids staan. En dat zijn vaak de mooiste.
• Lees reviews grondig. Bij minder bekende bestemmingen geven eerdere gasten waardevolle info over bereikbaarheid, wifi en of er een supermarkt in de buurt is.
• Overweeg het voor- of naseizoen. Mei, juni, september en oktober zijn vaak perfecter dan de zomer. Beter weer, lagere prijzen, minder drukte. Win-win-win.

Wanneer ga je het beste?

Even een snelle samenvatting per regio, want het ideale moment verschilt nogal.

• Alentejo: april tot oktober. Voorjaar is top voor wandelaars, zomer voor strandfanaten met hittevrees.
• Istrie: mei tot september voor strand en dorp. September tot december als je truffels wilt zoeken.
• Ardeche: mei tot september. Juli en augustus zijn het warmst en het beste voor kajakken.
• Asturie: juni tot september. Regen is altijd mogelijk. Neem een regenjas mee en geniet ervan.
• Le Marche: mei tot oktober. September is mijn favoriet. Warm, rustig, oogstfeesten overal.
• Peloponnesos: april tot juni en september tot oktober. Vermijd juli en augustus als je meer wilt doen dan alleen aan het strand liggen.

Mijn volgende trip? Ik heb voor komende mei een stenen huisje geboekt in de Mani, op de Peloponnesos. Twee weken. Geen plan, geen restaurants gereserveerd, alleen een auto en een koffer vol boeken. Ik heb het gevoel dat het precies zo'n vakantie wordt waar je nog jaren over praat. En als je me op Instagram ziet met foto's van lege stranden en Griekse salades, weet je waar ik zit. Of eigenlijk, dat is het hele punt. Niemand weet waar het is.